banner

Εντυπώσεις και μελαγχολία

tonikidisΗ πραγματικότητα στις μέρες μας βρίσκεται κυριολεκτικά υπό διωγμόν. Είτε από εσφαλμένη, πλην καταιγιστική, πληροφόρηση, είτε από τους παραμορφωτικούς φακούς της κατευθυνόμενης πληροφόρησης, που, φυσικά εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα, συνήθως άνομα. Υπάρχει, τέλος, η παραμόρφωση της πραγματικότητας ως αποτέλεσμα ανιστόρητων ιδεοληψιών, εξαιρετικά επιζήμιων για την κοινωνία και τον συνεκτικό της ιστό.
Όλα τα παραπάνω επιτείνονται σε βαθμό ανεξέλεγκτο σε περιόδους βίαιων καταστάσεων, όχι αναγκαστικά αιματηρών. Η οικονομική βιαιότητα αποδεικνύεται ισχυρότερη της εμπόλεμης βίας. Η πραγματικότητα και η αλήθεια καθίστανται έωλες όταν αφήνονται στο έλεος των διαθλαστικών παραμορφώσεων της στρεβλής πληροφόρησης από λόγους που προαναφέρθηκαν. Τότε αναζητείται η αδιάψευστη εικόνα μέσω της προσωπικής εμπειρίας, μέσω του «ιδίοις όμμασιν». Μια εμπειρία βιωματική, έστω κι ελαχίστου χρόνου, είναι ικανή να ανατρέψει την «δημοφιλή» εικονική πραγματικότητα και να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Δημιουργώντας βεβαιότητες δυσάρεστες, ή ευχάριστες. Αλλά, σίγουρα, βεβαιότητες.
Και εξειδικεύω. Η διαμάχη γι’ αυτό που συμβαίνει (και τυπικά) στην πατρίδα μας τα τελευταία πέντε χρόνια είναι αντικείμενο μιας απίστευτης κόντας, μοναδικής πιστεύω, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η «πιστοποιημένη» πλέον κρίση αποτελεί αντικείμενο συγκρούσεων μεταξύ πολιτικών, οικονομικών και άλλων αναλυτών, τόσο για τις αιτίες της, όσο και για τις ευθύνες και τις συνέπειές της. Την ίδια περίοδο σε άλλες χώρες «ομοιοπαθείς» με εμάς έχει περαιωθεί η διαδικασία απόδοσης ευθυνών, έχουν εντοπισθεί τόσο οι αδυναμίες όσο και οι λύσεις και η κατάσταση έχει πάρει την οδό της εξομάλυνσης. Την ίδια ώρα στην πατρίδα μας, η κατάσταση, παρά τη θεαματική κυβερνητική αλλαγή, εξελίσσεται όπως ξεκίνησε, χωρίς το παραμικρό φως στον ορίζοντα.
Πριν λίγες μέρες βρεθήκαμε με αποστολή του Επιμελητηρίου μας και εκπροσωπώντας και την Κεντρική Ενωση Επιμελητηρίων, στην Ιταλία. Σε περιοχή κοντά στο Μιλάνο (Κούνεο) για την ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που δημιούργησε μέσω του Επιμελητηρίου μας το πρώτο Ηλεκτρονικό Δημοπρατήριο της Ελλάδας. Οι εταίροι μας στο Πρόγραμμα, μέσα στις τρεις ημέρες της παραμονής μας εκεί, μας έδειξαν την πραγματική όψη της παραγωγής και της πραγματικής Οικονομίας. Με αγροτικές παραγωγές καθετοποιημένες, με προϊόντα ποιοτικά, με τρόπους διάθεσης στην διεθνή αγορά πρωτοποριακούς, με κόστη που επιτρέπουν σε όλους τους εμπλεκόμενους (παραγωγούς, μεταποιητές, εμπόρους, καταναλωτές), να είναι ευχαριστημένοι με ένα ΛΟΓΙΚΟ κέρδος. Και φυσικά, από δίπλα η τεράστια βιομηχανική παραγωγή του Ιταλικού Βορρά με μονάδες ιστορικές, αλλά πάντα πρότυπες και πρωτότυπες. Και όλα αυτά φυσικά να βασίζονται σε ένα δίκτυο υποδομών και δικτύων που, από μόνο του συνιστά ανάπτυξη και προκοπή. Και από δίπλα μια υποδομή υπηρεσιών υποστηρικτική και όχι γραφειοκρατική. Με τους δήμους και τις Περιφέρειες να λειτουργούν αυτόνομα, αντιγραφειοκρατικά, φιλικά προς τον πολίτη και τον επιχειρηματία και εντελώς αυτονομημένα από το Κεντρικό Κράτος.
Το τριήμερο της παραμονής μας προκάλεσε θαυμασμό και ισχυρές εντυπώσεις. Μοιραία όμως προκλήθηκαν και οι μελαγχολικές σκέψεις. Μοιραία σκέφτεται κανείς πως, όταν μια χώρα με τέτοιες υποδομές και τέτοια παραγωγή, βρίσκεται σε ισχυρή κρίση και περιλαμβάνεται στις χώρες του αποδιοπομπαίου Νότου (P.I.G.S.), τότε πόσες και ποιες ελπίδες μπορεί να επιτρέπονται για μια χώρα σαν τη δική μας; Σε τι μπορεί να προσβλέπει μια χώρα όπου ακόμη δεν έχει ειπωθεί κατάματα η ωμή αλήθεια για τη δραματική της κατάσταση; Όταν ενώ οι αιτίες του κακού έχουν επισημανθεί, δεν γίνεται καμμιά απόπειρα θεραπείας τους; Όταν οι δυνατότητες και οι ελπιδοφόροι τομείς έχουν καταγραφεί, αλλά δεν υπάρχει το παραμικρό σχέδιο για την υποστήριξή τους; Ενας τομέας που ο νομός μας μπορεί να διαπρέψει εγγυημένα, είναι αυτός της διατροφικής αγροτοκτηνοτροφίας με λαμπρά προϊόντα. Πώς όμως το Επιμελητήριό μας θα τροφοδοτήσει την Ιταλική περιοχή που επισκεφθήκαμε με τις απεριόριστες (για τα μεγέθη μας) ποσότητες φέτας που μας ζητήθηκαν; Πού είναι δηλαδή η τοπική μας οικογενειακή τυροκομική δραστηριότητα που τόσο ωραία προϊόντα παρήγαγε, όσο μπόρεσε να αντέξει;
Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα και οι ευκαιρίες ελκυστικές. Ο τόπος μας ούτε στην Ιταλία ούτε σε άλλη βιομηχανική χώρα της ΕΕ θα εξάγει αυτοκίνητα. Ούτε όμως η Ιταλία και οι άλλες χώρες θα εξάγουν στην Ελλάδα φέτα, φρούτα, ελιές, κλπ. Ούτε βέβαια είναι επιτρεπτό να εισάγει γενικά η χώρα μας κρέας, τυροκομικά, πατάτες, λεμόνια, κρεμμύδια από άλλες χώρες εκτός της Ε.Ε.
Όλα αυτά χρειάζονται απλή σκέψη, απλό σχεδιασμό και ακόμη πιο απλή πρακτική. Πάνω απ’ όλα όμως χρειάζεται σοβαρότητα, συνεννόηση, χαμηλοί τόνοι, ειλικρίνεια. Αλλιώς το κάθε μας ταξίδι, είτε στην πλούσια Γερμανία, είτε στην φτωχή Πορτογαλία, είτε στην ζάμπλουτη Σμύρνη, πάντα θα μας πληγώνει. Και θα μας τρομάζει.

Σχετικά γεγονότα
Καμία εκδήλωση
Τελευταία τροποποίηση στις%PM, %06 %886 %2015 %23:%Αυγ